Zapraszamy na romantyczny weekend "Walentynki w górach" - super program ! *** Ferie zimowe HB - 7 dni tylko  490.-zł *** Kuligi z pochodniami i ogniskiem z pieczeniem kiełbasek juz od 49.-zł *** Wielkanoc w górach tylko 490.-zl
   
 

       O NAS

 


   Oferta cennik



   ATRAKCJE
    w okolicy


        MENU
góralska kuchnia

 

 WYCIECZKI
SZKOLNE
ZIELONE
SZKOŁY  

 

  FOTO & VIDEO


       IMPREZY
     FIRMOWE

      
        DOJAZD

 

     KONTAKT

 

 


    
ATRAKCJE W NASZEJ OKOLICY

"PĘTLA BESKIDZKA" -  Kaskadą rzeki Soły

Jezioro Żywieckie - Żywiecki Zbiornik Wodny, zbiornik retencyjny (100 mln m³) na Sole koło Żywca, położony w Kotlinie Żywieckiej na granicy Beskidu Małego i Beskidu Żywieckiego, o powierzchni 1000 ha (długość 8 km, szerokość 2 km, głębokość 20 m, wysokość 337 m n.p.m.). Utworzenie w 1966 r. jeziora spowodowało zalanie znajdujących się na jego obecnym terenie wsi, m.in. Tresnej, Zadziela i Starego Żywca.

Przy zaporze o wysokości 38 m znajduje się elektrownia wodna o mocy 21 MW. Obecnie zbiornik wykorzystywany jest w celach turystycznych, do produkcji energii elektrycznej, do ochrony przeciwpowodziowej oraz uregulowania przepływów górnej Wisły.

Wśród gór i lasów, nazywane perełkami w koronie beskidów, srebrzą się w słońcu jeziora: żywieckie i międzybrodzkie.

Jezioro Żywieckie stanowi trzeci - najwyżej położony zbiornik, tzw. kaskady rzeki Soły. Jeszcze przed wojną powstał zbiornik międzybrodzki, później utworzono jezioro czanieckie i żywieckie oraz elektrownię szczytowo-pompową w Porąbce. Wokół jeziora żywieckiego oraz wzdłuż jezior międzybrodzkiego i czanieckiego prowadzi niezwykle atrakcyjna trasa samochodowa.


Widok na jezioro z panoramą na Beskid Mały


Tablica informacyjna znajdująca się na koronie
zapory

 

Przeczytaj artykuł:  Mirosława Łukaszuka z Trybuny Śląskej

Tama na dolinie

Trudno uwierzyć, że jeszcze pół wieku temu nie było Jeziora Żywieckiego. Dziś tak wrosło w życie okolic Żywca, że nie sposób wyobrazić sobie Beskidów bez niego. Wielu mieszkańców Podbeskidzia i Śląska przyciąga ono nawet bardziej niż same góry.

  

Sołę w połowie XX w. przedzielono tamą, aby dać krajowi energię elektryczną, a ludziom miejsce na masowy wypoczynek nad wodą. Od tamtej pory wokół jeziora wyrosło tyle ośrodków wczasowych, klubów żeglarskich, kawiarenek nad wodą, że właściwie trudno znaleźć wolne miejsce na brzegu. Ale choć aktywny odpoczynek nad wodą jest głównym powodem przyjazdu nad Jezioro Żywieckie, można tu trafić na kilka innych ciekawych osobliwości.

  

Wiatr w żagle

Żaglówkę, kajak czy rower wodny można pożyczyć w większości z kilkunastu ośrodków nad jeziorem. Jednym z największych, przede wszystkim ze względu na ilość sprzętu, jest stanica bielskiego klubu żeglarskiego "Halny" na zachodnim brzegu jeziora. To także najstarszy klub nad Żywieckim, osiadły tutaj przed 37. laty.

Mimo że stanic jest tak wiele, w słoneczny letni weekend może się zdarzyć, że zabraknie dla nas żaglówki. Lepiej więc wcześniej zadzwonić i zarezerwować sprzęt, albo przyjechać wcześnie rano.

Na desce

Na przeciwległym brzegu z kolei od wielu lat działa klub "Mega", znany na południu Polski ośrodek windsurfingowy. Jest on popularny zwłaszcza wśród początkujących, bo tutejsze wiatry uchodzą za stałe i niezbyt silne. Tej dyscyplinie daleko jeszcze do masowości narciarstwa, ale stopniowo zdobywa rzesze zwolenników.

Podobnie bowiem jak w narciarstwie, tak i tutaj nie trzeba jakichś specjalnych predyspozycji, aby czerpać przyjemność ze stania pod żaglem. Tym bardziej, że uprawianie windsurfingu jest tylko trochę droższe niż narciarstwo. Wypożyczenie sprzętu na godzinę będzie nas kosztować 25 zł, ale za 3 godz. zapłacimy już tylko dwa razy więcej. Kto na desce z żaglem pływać nie umie, może zażyczyć sobie lekcji. Godzina instruktora wraz z pożyczeniem sprzętu będzie nas kosztowała 45 zł. Urszula Kołodziejczak, szefowa ośrodka przekonuje, że wystarczy 6 lekcji, aby dalej pływać samemu.

Legenda Żywieckiego

Choć jezioro ma zaledwie pół wieku, doczekało się już własnej legendy: Jerzego Ziomka, lepiej znanego jako Rumcajs. Kto spędził nad Żywieckim choć kilka godzin, musiał się na niego natknąć. Na wschodnim brzegu Ziomek prowadzi ośrodek wypoczynkowy ("U Rumcajsa", a jakże). Częściej jednak widać go na wodzie. Jest bowiem szefem żywieckich ratowników. W 1990 r. miał najwięcej ,brań", czyli interwencji ratowniczych, toteż otrzymał tytuł Ratownika Roku.

Ziomek nad Jezioro przybył 30 lat temu budować ośrodek wypoczynkowy i przez pierwsze dwa lata, nawet w zimie, mieszkał w namiocie. Od tamtej pory właściwie nie rozstaje się z Jeziorem, bo uwielbia wodę: pływa wpław, steruje jachtami, prowadzi motorówki, nurkuje, uczy młodych ratowników. Jakby tego było mało zapowiada, że będzie po jeziorze pływał (?) poduszkowcem. Ma 54 lata i ani myśli zmieniać trybu życia, nawet na urlop nigdzie się nie wybiera, twierdząc, że nad Jeziorem Żywieckim ma wszystko, czego potrzebuje.

Cudowne źródełko

Turyści przyjeżdżający odpocząć nad wodę rzadko trafiają do południowo-zachodniego zakątka Jeziora Żywieckiego w pobliżu dopływu Soły. Trudno tu dojechać, zaś woda w tym miejscu nie jest zbyt głęboka. Dużo bardziej Ptasia Wyspa i Lasek św. Wita z cudownym źródełkiem są za to popularne wśród samych żywczan.

Jak sama nazwa wskazuje, na Ptasiej Wyspie można poobserwować ptaki. Jak szczęście dopisze, zobaczymy bociana czarnego, myszołowa, czasami nawet orła bielika. Ale ostatnio większą atrakcją od samych ptaków są bobry. A właściwie to ich żeremia, bo bobry trudno zauważyć, kryją się przed człowiekiem.

Idąc brzegiem jeziora na północ dojdziemy do Lasku św. Wita i cudownego źródełka. Jak mówią żywczanie, ze źródełka czerpał wodę sam Jan Kazimierz, gdy przez Żywiec docierał do ówczesnego królestwa. Woda pomogła mu pozbyć się uciążliwej choroby oczu.

Wędkarski raj

Tak wielka ilość wody z okoniami, uklejami, płociami a nawet karpiami, siłą rzeczy musi przyciągać wędkarzy. I nigdy ich nie brakuje, zwłaszcza tam, gdzie wodniacy się nie zapuszczają: przy południowym brzegu i w największej zatoce jeziora, na zachodnim brzegu. Tam też, w Oczkowie można kupić ryby.

Kto jednak zamierza spróbować samego wędkowania, bez kupowania całego sprzętu, wyrabiania karty wędkarskiej, opłacania całorocznych składek i podobnych formalności, powinien pojechać do Pietrzykowic. Niedaleko stacji kolejowej jest tzw. Żwirownia, a obok stanica wędkarska.

Kto chce i ma uprawnienia, łowi z brzegu, kto nie - idzie na jedno z wyrobisk Żwirowni. Jest ono sztucznie zarybiane pstrągami i karpiami. Płacimy 2 zł za godzinę wędkowania, a potem, jeżeli uda nam się coś złapać, 11 zł za kilo karpia i 14 zł - pstrąga.

Dzwony przeciwburzowe

Gdy ludzie nie znali jeszcze piorunochronów, na Żywiecczyznie odkryto, że pewien rodzaj dźwięku potrafi rozpędzić burzowe chmury, oddalając nieszczęście. Tak powstały dzwony przeciwburzowe. - To typowe dla Żywiecczyzny, nie spotkałem tego gdzie indziej - mówi Aleksander Zuziak, przewodnik beskidzki.

Dzwony umieszczane były w dzwonnicy, strzeżonej przez wyznaczonego człowieka. On dbał o czystość i o to, aby dzwon był zawsze sprawny. Gdy nad wioską zaczynały gromadzić się ciemne chmury, dzwonnik zaczynał swoją pracę. - Teraz już się tego nie praktykuje. Ale niektóre dzwonnice przeciwburzowe zostały - mówi Zuziak. Jedną z takich dzwonnic można zobaczyć w Czernichowie koło stacji benzynowej, 300 metrów od zapory w Tresnej.



Żar (761 m n.p.m.) - szczyt w Beskidzie Małym, u stóp Jeziora  Międzybrodzkiego.

 

W roku 1935 z inicjatywy Ligi Obrony Przeciwlotniczej powstało na górze Żar lotnisko szybowcowe. Obecnie funkcjonuje szkoła szybowcowa i paralotniowa.

Na szczycie góry znajduje się potężny zbiornik wodny elektrowni szczytowo-pompowej (Elektrownia Porąbka-Żar) o kształcie deltoidu, oddany do użytku w 1979 roku, który całkowicie zmienił jej wygląd. Ma on 650 m długości oraz 250 m szerokości w najszerszym miejscu. Obwałowania maja ponad 30 m wysokości. Mieści on 2.310.000 m³ wody, której maksymalna głębokość wynosi 28 m. Jest on uszczelniony kilkoma warstwami asfaltu, przełożonych żelbetem.

Od 1979 roku na górę Żar można wjechać drogą asfaltową. W 2004 roku uruchomiona została kolej linowo-terenowa z Międzybrodzia Żywieckiego.

Piękna panorama na Jezioro Żywieckie, pasmo Magurki Wilkowickiej i Hrobaczą Łąkę.

Góra Żar słynie także ze zjawiska uznawanego przez niektórych za paranormalne - na pewnym odcinku drogi prowadzącej w stronę góry siła grawitacji wydaje się oddziaływać w przeciwnym kierunku (przedmioty, w tym samochody, "toczą się pod górę"). W rzeczywistości jest to złudzenie optyczne.

Elektrownia Porąbka-Żar - druga co do wielkości elektrownia szczytowo-pompowa w Polsce. Wyposażona jest w cztery hydrozespoły odwracalne typu Francis o mocy:

dla pracy turbinowej dla pracy pompowej
500 MW (4 x 125 MW) 540 MW (4 x 135 MW)

Elektrownię uruchomiono w 1979 roku.

Elektrownia wykorzystuje jako zbiornik dolny zaporowe Jezioro Międzybrodzkie, którego zapora znajduje się w Porąbce. Górny zbiornik (całkowicie sztuczny) wybudowany jest na szczycie góry Żar. Sama elektrownia (sztolnie wodne, transportowe, pomocnicze, komora maszynowni) mieści się w wydrążonym wnętrzu tej góry. Lustro Jeziora Międzybrodzkiego znajduje się na wysokości około 318 m.np.m, a zbiornika górnego na wysokości około 750 m n.p.m., co daje tzw. średni spad statyczny 432 m. Czas pracy w szczycie wieczornym (produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem wody ze zbiornika górnego) to 4 godziny. Czas pompowania wody do zbiornika górnego to 5,5 godziny. Sprawność cyklu elektrowni wynosi 75%. Elektrownię jest udostępniona do zwiedzania.


"PĘTLA BESKIDZKA" - Żywiec i  okolice

  W czasie pobytu w Węgierskiej Górce proponujemy Państwu zwiedzenie bardzo ciekawych ekspozycji w pobliskich muzeach i wzięcia udziału w któreś z licznych imprez kulturalno-rekracyjnych.

Żywiec jest interesującym miastem, tak pod względem historycznym, etnograficznym jak i architektonicznym. Posiada wiele wartościowych zabytków, a do najcenniejszych należy Stary Zamek z arkadowym dziedzińcem, którego najstarsze założenia istniały już na początku XV w. oraz Pałac Habsburgów pochodzący z drugiej polowy XIX w. Oba te zabytki położone są na terenie przepięknego parku o powierzchni ponad 25 ha, który w pierwszej połowie XIX wieku został przekomponowany na Krajobrazowy Park Angielski. Jest to jedyny tego typu park w Polsce. Z rodem Habsburgów związany jest również wybudowany przez nich słynny Browar Żywiecki. W Żywcu znajdują się dwa gotyckie kościoły: XV w. Kościół Katedralny p.w. Narodzenia NMP (z kaplicą grobową Habsburgów) oraz Kościół Św. Krzyża z XIV wieku.

  Muzeum w Żywcu
ul. Kościuszki 5, tel. (033) 861-21-24

Muzeum czynne:
okres letni (maj-wrzesień):
w dni powszednie: 9 - 15
w niedziele i święta 9 - 15
okres zimowy (pażdziernik - kwiecień):
w dni powszednie: 9 - 15
w niedziele i święta: 9 - 14
w poniedziałki i dni poświąteczne nieczynne
Muzeum jest ośrodkiem obejmującym swą działalnością region Żywiecczyzny. Gromadzone od 70 let zbiory eksponowane są w dwóch miejscach: w muzeum przy ul. Kościuszki oraz w Starym Zamku.
Ceny biletów:
Muzeum, ul. Kościuszki:
normalne 1,5 zł
ulgowe 1 zł
Stary Zamek:
normalne 2,5 zł
ulgowe 1,5 zł
przewodnik dla grupy 6 zł

  Muzeum Przyrodnicze Babiogórskiego Parku Narodowego
Zawoja, Dolina Barańcowa

Muzeum czynne:
od wtorku do soboty: 8 - 15,
niedziele, poniedziałki - nieczynne
Muzeum utworzone w 1958r. prezentuje zbiory obrazujące zagadnienia:
- parki narodowe w Polsce i ochrona przyrody babiogórskiej,
- środowisko geograficzne, roślinność i świat zwierzęcy Babiej Góry,
- człowiek Puszczy Karpackiej - budownictwo, dawne zajęcia, stroje ludowe
Zawoja posiada także Skansen Babiogórski (Zawoja-Rówienki) oraz Muzeum Turystyki Górskiej (w schronisku na Markowych Szczawinach).

MUZEUM "STARY ZAMEK"
Żywiec Stary Zamek
tel. (033) 861-35-11
otwarte: od 9-14.30
w poniedziałki zamknięte

Stary Zamek
Wzniesiony z kamienia łamanego, potynkowany. Od pn.-wsch. łączy się z nim czworoboczna wieża zwieńczona pseudogotyckimi krenelażami. Skrzydło południowe ma dwa wydatne ryzality.    Pomieszczenia parteru i większość 1-szego piętra nakryte sklepieniami kolebkowymi. Wnętrza w zasadzie pozbawione pierwotnego wystroju, jedynie część sal II-go piętra ma częściowo zachowaną polichromię z początku XVIII wieku oraz nikłe ślady malowideł renesansowych. Stosunkowo najmniejszym zmianom uległ dziedziniec otoczony z czterech stron trzypiętrowymi galeriami arkadowymi. Arkady, na parterze o kolumnach toskańskich, na 1-szym piętrze o kolumnach jońskich a na drugim piętrze o słupach żeliwnych zastosowanych w XIX wieku w miejsce pierwotnych drewnianych.    W zamku zachowało się kilka portali od gotyckich po barokowe, w tym jeden z datą 1571r. i łacińskim napisem. Muzeum w Żywcu jest placówką wielodziałową,posiada zbiory archeologiczne, artystyczno- historyczne, etnograficzne oraz dużą ekspozycję przyrodniczą obejmującą swą działalnością region Żywiecczyzny.

Nowy Zamek - Pałac
Klasycystyczny wybudowany na swą siedzibę przez rodzinę Habsburgów. W miejscu obecnego pałacu stały barokowe oficyny zamkowe Wielopolskich. W chwili obecnej z oficyn pozostał tylko jeden budynek, obecnie siedziba TMZŻ, pozostałe budynki zostały przebudowane na pałac. Budowa pałacu trwała etapami, na samym końcu została dobudowana część mieszcząca na parterze kręgielnię a na piętrze salę balową, która zachowała się do dziś. Ze względu na swe walory akustyczne jest wspaniałym wnętrzem koncertów kameralnych. Pałac projektowany był przez znanych architektów tej epoki takich jak Mączyński i Stryjeński.

Park
Na południe od zamku i pałacu rozciąga się rozległy park, miejscami są w nim czytelne najstarsze założenia z początku XVIII wieku, jak pisze Komoniecki w Dziejopisie Żywieckim założony był "włoską modą". Wyraźnie składał się z dwóch zespołów, jeden złożony z kwater i drugi z regularnie posadzonym drzewostanem. Przez pierwszy zespół przebiega kanał, który powstał później - w drugiej połowie XVIII wieku, z tego też okresu pochodzi altana zbudowana w formie domku chińskiego z uwidocznionym ponad dachem herbem Wielopolskich - Stary koń W 1-szej połowie XIX wieku park o układzie geometrycznym został przekomponowany w duchu angielskich założeń krajobrazowych, wtedy to wspomniany domek chiński znalazł się na wyspie. Obecny układ kompozycyjny parku zaprojektowany został na zlecenie Habsburgów, a w latach 20-tych przez angielkę Brendę Collins.

Kościół katedralny p.w. NNMP
Zbudowany w 1-szej połowie XV wieku wkrótce po lokacji miasta. W latach 1515-1542 został znacznie rozbudowany poprzez podwyższenie murów i przedłużenie prezbiterium. Końcem XVI wieku został ponownie powiększony przez przedłużenie nawy i wzniesienie wieży wg projektu architekta, sprowadzonego z Opawy, Jana Ricciego. Po poważnym zniszczeniu przez pożar w 1711 roku został odbudowany ze znacznymi przeróbkami barokowymi. Prezbiterium sklepione kolebkowo z lunetami, nawa prostokątna nakryta sklepieniem sieciowym. Z wystroju kościoła na szczególną uwagę zasługuje płaskorzeźba: Zaśnięcie Matki Boskiej - drewniana, późnogotycka z ok. 1500 roku, zakupiona w Nowym Mieście nad Kisuczą w roku 1542 przez Wawrzyńca Komorowskiego; gotyckie rzeźby Chrystusa Ukrzyżowanego czy ołtarz główny drewniany o dwóch kręconych kolumnach z posągami świętych po bokach mensy, z rzeźbioną grupą św. Trójcy i posągiem Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej, wykonany w roku 1724 przez snycerza Macieja Weissmanna z Frydka. Oprócz wymienionych już zabytków w kościele zachowało się wiele innych cennych dzieł sztuki.


  Kościół p.w. św. Krzyża
Gotycki wzniesiony w końcu XIV wieku, poświęcony w roku 1428.      Dawna nawa została usunięta w roku 1679 i zastąpiona obecną znacznie obszerniejszą Kościół składa się z prostokątnej nawy i wydłużonego prezbiterium. Wieża kościelna została dobudowana w roku 1910. Na zewnątrz budowla opięta jest szkarpami. Z dawnego wyposażenia zachowało się wiele cennych przykładów sztuki gotyckiej takich jak: Zdjęcie z Krzyża, św. Anna Samotrzecia czy niedawno odkryty pod przemalówkami piękny przykład gotyckiego malarstwa - Madonna tronująca tzw. z poziomkami. Obecnie te cenne dzieła eksponowane są w żywieckim  Muzeum.

Kościół p.w. Przemienienia Pańskiego
W roku 1701 została wybudowana mała drewniana kaplica, rozbudowana trzy lata później na kościółek przez wójta i kronikarza żywieckiego Andrzeja Komonieckiego. Z okresu tego zachował się dzwonek z datą 1705 (obecnie eksponowany w Muzeum).     W latach 1850 -1856 drewniany kościółek zastąpiony został obecnym murowanym. Najcenniejszym zabytkiem zachowanym z dawnego wystroju kościoła jest obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z początku XVII wieku, przeniesiony do kościoła Przemienienia Pańskiego z kościoła parafialnego w Żywcu, gdzie trafił w roku 1625 drogą kupna z Krakowa wraz z całym ołtarzem.

  Muzeum
Żywiec, ul. Kościuszki 5 oraz Stary Zamek tel. 21-24, 35-11
Powstało w 1925 roku z inicjatywy Seminarium Nauczycielskiego w Żywcu. W krótkim czasie zgromadzono przeszło 200 eksponatów historycznych i etnograficznych. W latach późniejszych zbiory przekazano Sekcji i Miłośników Żywiecczyzny przy Kole Towarzystwa Szkoły Ludowej w Żywcu. Zbiory muzealne stale i systematycznie się powiększały, najczęściej drogą darów społeczeństwa (Dziejopis Żywiecki, akta, przywileje miejskie i cechowe), które było bardzo głęboko zaangażowane w życie tej placówki. W okresie tym, na wniosek Sekcji Miłośników Żywiecczyzny, podjęto badania archeologiczne na Grójcu w Żywcu, które przyniosły Muzeum liczne zabytki prehistoryczne. Wybuch II wojny światowej przerwał działalność i rozwój Muzeum.       Niemcy systematycznie niszczyli dowody polskości tych ziem, dlatego też wywieźli całe zbiory archeologiczne oraz najcenniejsze zabytki sztuki sakralnej. Po wyzwoleniu reaktywowano placówkę jako Muzeum Państwowe i od 1950 roku Muzeum w Żywcu mieściło się w zabytkowym budynku przy ulicy Kościuszki 5. Stałą ekspozycję w tym budynku otwarto po długotrwałym remoncie w roku 1960.
  Muzeum w Żywcu jest placówką wielodziałową, posiada zbiory archeologiczne, artystyczno- historyczne, etnograficzne oraz przyrodnicze- obejmując swą działalnością region Żywiecczyzny. W budynku przy ulicy Kościuszki 5 na parterze zobaczyć można portal, w którym umieszczono dwie późnorenesansowe hermy (przeniesione tu z domu nr 16 przy Rynku), oraz dużą ekspozycję przyrodniczą. Na pierwszym piętrze znajduje się dział etnograficzny.
  Między innymi urządzono tu wnętrze izby góralskiej wyposażone w sprzęty i naczynia oraz wyeksponowano stroje górali żywieckich i grup kolędniczych. Na parterze sale wystaw czasowych, a w sieni mapa plastyczna Żywiecczyzny.
  W salach starego zamku zlokalizowana jest ekspozycja obrazująca historię i sztukę regionu. Ciekawsze eksponaty to: przywileje Żywca od XV wieku (w tym królewskie) sztuka cechowa, rękopis "kroniki" Andrzeja Komonieckiego, zabytki sztuki kościelnej (rzeźby, gotyckie malarstwo tablicowe, szaty i naczynia liturgiczne) i świeckiej oraz ekspozycję sztuki sakralnej od gotyku po XIX wiek. Zobaczyć można również strój mieszczan żywieckich sławiony na całym świecie przez zespoły folklorystyczne naszego miasta. Ten oryginalny strój można również zobaczyć podczas procesji Bożego Ciała oraz

MUZEUM IZBA PAMIĘCIFORT "WĘDROWIEC"
Ośrodek Promocji KulturyWęgierska Górka
ul. Zielona 43
tel.(033) 864-21-87

Węgierska Górka odznaczona została Krzyżem Grunwaldu III klasy za działania obronne w kampanii wrześniowej, zwana jest zaszczytnym mianem "Westerpllate Południa".
W jednym z fortów z II wojny światowej znajduje się muzeum poświęcone pamięci poległych podczas obrony.
W salach starego zamku zlokalizowano ekspozycję obrazującą historię i sztukę regionu. Ciekawsze eksponaty to: przywileje Żywca od XV wieku, sztuka cechowa, rękopis "kroniki"Andrzeja Komonieckiego, zabytki sztuki kościelnej i świeckiej.

WARTO ZOBACZYĆ:
Stary Zamek z unikalnym parkiem w Żywcu
Kościół katedralny p.w. NNMP z XV wieku
Kościół p.w. św. Krzyża poświecony w 1428 roku
Kościół p.w. Premienienia Pańskiego z 1701 roku
Dzwonnice, rynek, amfiteatr...

IMPREZY:
TYDZIEŃ KULTURY BESKIDZKIEJ
MIĘDZYNARODOWE SPOTKANIA FOLKLORYSTYCZNE
FESTIWAL FOLKLORU GÓRALI POLSKICH

PRZĘGLĄD ZESPOŁÓW KOLĘDNICZYCH I OBRZĘDOWYCH
DNI MUZYKI DAWNEJDNI WĘGIERSKIEJ GÓRKI
DOŻYNKI GMINNE
BALE POWITALNE I POŻEGNALNE LATA
UROCZYSTOŚCI WRZEŚNIOWE PRZY FORCIE "WĘDROWIEC"
NARCIARSKI PUCHAR POLSKI I PUCHAR BESKIDÓW
"Rajd Chłopski", "Eko-Biegi E. Dudka"


Unikatowa w skali świata Droga Krzyżowa na górę  "Matyske" -  609 mnpm

 Na Górze Matyska w miejscowości Radziechowy  stoi ogromny krzyż.
Wykonany ze stali nierdzewnej widnieje z dala - lśni, zwłaszcza w blasku słońca.
Kiedy po kilkudziesięciominutowym wspinaniu się na szczyt polną drogą, oznaczoną szlakiem niebieskim, znajdziemy się wreszcie u jego stóp, na kamiennym cokole znajdziemy tablicę z napisem, który informuje, że krzyż został wzniesiony przez miejscowych parafian dla uczczenia Roku Jubileuszowego.
* przypadającego na pontyfikat Ojca Świętego Jana Pawia II:
Ku większej chwale Boga, na pożytek wiernych i przyszłych pokoleń, na drogę III-go Tysiąclecia Chrześcijaństwa wskazaną przez papieża Polaka, poświęcony przez I-go bpa diecezji bielsko-żywiec-kiej ks. Tadeusza Rakoczego w dniu 10.11.2000 RR w obecności syna ziemi radziechowskiej ks. bpa Tadeusza Pieronka i miejscowego proboszcza ks. prał Stanisława Gawlika oraz licznie zgromadzonego ludu Bożego.

   Po 4 latach, w sierpniu 2004 roku obok milenijnego krzyża pojawiła się stacja XIV, Gorącemu orędownikowi budowy na Maty-sce - od podnóża po szczyt - stacji Drogi Krzyżowej jako trwałego dzieła rzeźbiarsko-kamieniarskiego,
proboszczowi Stanisławowi Gawlikowi dane było doczekać realizacji swojego zamierzenia, w postaci skończonego dzieła, tylko tej ostatniej.
Miesiąc później wybudowano Stację XIII, która wraz z tq wcześniejszą, wspaniale wieńczy szczyt, z górującym nań Krzyżem Milenijnym.
Pozostałe są w fazie projektu w pracowni profesora Czesława Dźwigają, autora ponad trzydziestu pomników Ojca Świętego Jana Pawła II i licznych realizacji sakralnych - u którego zamówiono to wspaniałe dzieło, a realizację którego kontynuuje nowy proboszcz ks. Ryszard Kubasiak.
Stacje - nazwa pochodzi z języka łacińskiego (statio - stanie). Jest określeniem przystanków w czasie nabożeństwa Drogi Krzyżowej - nawiązującego do drogi, jaką odbył Jezus z pałacu Piłata na Kalwarię. Propagowali je w XIV i XV wieku franciszkanie, z myślą o wiernych, którzy nie mogli udać się do Ziemi Świętej
Chrześcijanie odbywają Drogę Krzyżową w kościele lub na wolnym powietrzu. Jej trasa i stacje pozwalają na rozmyślanie o cierpieniach Chrystusa. Ta w plenerze nosi często nazwę kalwarii (łac calva-ria - czaszka).

W Polsce najbardziej jest znana Kalwaria Zebrzydowska złożona z 42 kościółków i kaplic oraz dróżek Matki Bożej. Sławą cieszy się również Kalwaria Pacławska k/Przemyśla. Obydwie pochodzą z XVII w. Wtedy nastąpił szczyt popularności tej formy wyrażania pobożności kiedy to Innocenty XI (1686) przypisał do Drogi Krzyżowej możliwość uzyskania odpustu, nadanego nie tylko pielgrzymom w Jerozolimie, lecz w ogóle wszystkim jej uczestnikom w kościołach franciszkańskich.
Tradycyjna ilość stacji: 14 ustalona została przez Klemensa XII, czasem jest poszerzona o nawiązanie do zmartwychwstania, aby umożliwić celebrację całego misterium paschalnego Chrystusa.
A oto kolejne sceny Męki Pańskiej przedstawiane w stacjach:
I. Jezus przed Piłatem
2 Jezus bierze krzyż na ramiona
3. Jezus upada pod krzyżem po raz pierwszy
4. Jezus spotyka swoją matkę
5. Szymon Cyrenejczyk pomaga Jezusowi nieść krzyż
6. Weronika ociera twarz Jezusowi
7. Jezus upada pod krzyżem po raz drugi
8. Jezus spotyka płaczące niewiasty
9. Jezus upada pod krzyżem po raz trzeci
10. Jezus z szat obnażony
I1. Jezus do krzyża przybity
12 Jezus umiera na krzyżu
13. Ciało Jezusa z krzyża zdjęte
14. Złożenie ciała Jezusa do grobu


 

 

 

 





www.hihostels.com

 

 

 

 

 
   

34-350 Węgierska Górka ul. Kamienna 19 woj. śląskie POLAND ***  tel: + 48/ 33 864-24-85, +48/ 792-426-895, 601-284-064